Spis treści:

  1. Informacje ogólne
  2. Przyczyny
  3. Objawy
  4. Leczenie

1. Informacje ogólne – co to jest mycoplasma?

mykoplazmaMycoplasma – rodzaj bakterii z rodziny Mycoplasmataceae. Bakterie te nie mają ściany komórkowej, ponieważ nie potrafią syntetyzować pepydoklikanu. Z tego powodu wykazują odporność na antybiotyki. Mycoplasma należą do najmniejszych bakterii. Kształt mają kulisty lub gruszkowaty. Istnieje około 120 gatunków. Do bakterii powodujących choroby weneryczne zalicza się mycoplasma genitalium i mycoplasma hominis.
Mycoplasma genitalium to bakteria, która odpowiedzialna jest za infekcje układu moczowo-płciowego zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Powoduje zakażenie bakteryjne przenoszone drogą płciową, które często przebiega bezobjawowo. Uniemożliwia to skuteczną diagnostykę i wdrożenie leczenia.
Mycoplasma hominis jest bakterią, która w naturalny sposób występuje w układzie moczowo – płciowym człowieka. Z tego powodu jest trudna do zwalczenia. Ureaplasma spp. odpowiada za około 20% nieswoistych przypadków zapalenia.
Zazwyczaj pacjenci nie są w stanie stwierdzić, czy infekcja z którą się borykają to mycoplasma. Badanie diagnostyczne polega na pobraniu wymazu z pochwy, cewki moczowej lub na zbadaniu próbki moczu.

2. Mycoplasma – przyczyny

Mycoplasma hominis przyczyny ma takie same jak mycoplasma genitalium. Przyczyny źródło mają w kontaktach seksualnych. Do zakażenia dochodzi równie często u kobiet jak i u mężczyzn. Możliwe jest również przeniesienie patogenu z zakażonej matki na dziecko w czasie porodu lub zakażenie podczas przeszczepu organu. Najczęściej zakażeniu Mycoplasma genitalium oraz Mycoplasma hominis towarzyszy infekcja chlamydiozą, zakażenie Ueaplasma urealyticum, Ureaplasma parvum oraz Gardnerella vaginalis. Najbardziej niebezpieczne są przygodne stosunki bez odpowiedniego zabezpieczenia np. prezerwatywą. Znacznie rzadziej do zakażenia chorobą dochodzi poprzez kontakty pośrednie (używanie tych samych ręczników, pościeli, bielizny).

3. Mycoplasma – objawy

Mycoplasma hominis objawy ma bardzo trudne do zidentyfikowania. Podobnie jest w przypadku mycoplasma genitalium. Objawy te przypominają zwykłą infekcję: zaczerwienienie w okolicach intymnych, świąd i pieczenie. Obfite, nietypowe upławy, pieczenie cewki moczowej, dyskomfort podczas stosunku. Pacjenci zazwyczaj nie są świadomi, że mycoplasma to choroba weneryczna i należy ją bezzwłocznie leczyć. Jedyną szansą na zdiagnozowanie schorzenia jest przeprowadzenie badania w kierunku chorób wenerycznych.mycoplazma
Mycoplasma objawy u dzieci ma podobne do grypy czy przeziębienia. Mycoplasma u dzieci powoduje najczęściej zakażenia górnych dróg oddechowych. U starszych dzieci jest przyczyna atypowych zapaleń płuc. Mycoplasma przechodzi na dzieci zwykle drogą kropelkową. Okres inkubacji wynosi maksymalnie dwa tygodnie.
Ponieważ przebieg zakażenia mycoplasmą jest na ogół bezobjawowy, pacjenci nie są świadomi choroby wenerycznej w swoim organizmie, a co za tym idzie – nie są leczeni. Dochodzi wówczas do poważnych powikłań. Nieleczona mykoplazma u kobiet może powodować zapalenie błony śluzowej macicy, jajników, jajowodów oraz zapalenie otrzewnej. Szczególnie niebezpieczne są zakażenia dla kobiet będących w ciąży. Mogą doprowadzić do poronienia, przedwczesnego porodu a także do ciąży pozamacicznej. Czasem nieleczona mycoplasma może być powodem niepłodności. Ponadto istnieje ryzyko przeniesienia bakterii na płód podczas porodu.
Nieleczone infekcje Mycoplasma genitalium oraz mycoplasma hominis u mężczyzn są równie groźne. Mogą być przyczyną zapalenia najądrzy, gruczołu krokowego oraz niepłodności. Niepłodność ta wynika z małej liczby plemników, niskiej ruchliwości co prowadzi do trudności z zapłodnieniem.

4. Mycoplasma – leczenie

Jeśli lekarz zdiagnozował bakterie mycoplasma hominis, leczenie powinno być natychmiastowe. Jedynym sposobem na wykluczenie mycoplasmy z organizmu jest podanie antybiotyku. Mycoplasma genitalium leczenie ma podobne. W obu przypadkach lekarz przepisuje antybiotyk z grupy makrolidów. Zazwyczaj jest to azytromycyna, która stosowana jest do 5 dni. W pierwszym dniu terapii stosuje się azytromycynę w dawce 500 mg, a przez kolejne cztery dni – w dawce 250 mg.